SEVERANCE

 

Ağır ilerlemesi, depresif olması, hiçbir şeyden haberimizin olmaması nedeniyle BU NE AMK diye izlediğim, daha sonra olan biteni düşününce acayip mantıklı gelen dizi.

Öncelikle iş hayatındaki yaşamımızla kendi yaşamımıza nasıl ihanet ettiğimizi çok güzel göstermiş.

Gününün bütün kısmını kendin için değil, company için harcıyorsun. achievementında karikatürmüş, kalemmiş şirket ıvır zıvırları işte...

Sonra eve gidiyorsun ama sabah yine işe dönmek üzere. Geri döndüğünde hiç gitmemiş gibi hissetmeye devam ediyorsun. AYNI DİZİDE YAŞANDIĞI GİBİ.

Bir düşününce mantıklı bir işlem iş ile ev yaşamını, anılarını ayırmak AMA o zaman şöyle bir soru doğuyor: ANILARIMIZ OLMAZSA BİZ BİZ MİYİZ?????

Hayır, değiliz. Bu new creatures in the basement tamamiyle new born baby den farksız.

Akıllanıp VAY AMK BEN NİYE BURADAYIM diyebiliyorlar??

Tanıdık geldi mi?? Anne karnından doğmuş bu yaşa gelmiş bizlerin ergenlik döneminde sorduğumuz, varoluşsal sancılar çektiğimiz dönem?????

Şimdi bir de YANLIŞLIKLA enchained in the basement biraderlerimizin gerçek dünyada BOMBOŞŞŞ kitap diye tanımladığımız bir kitap bulup aydınlanmasıııı????

YİNE TANIDIK GELDİ Mİ??? Onca felsefe, psikoloji, ekonomi, edebiyat kıtabı okuyup elde etmek istediğimiz bilinç düzeyi????????

Kitap okumanın değerliliğini bir kez daha anlamış olduk.

Bu dizi kitap olsaydı yemin ediyorum başyapıt derdim. Ama şu an bir şirkette çalışıyor olsaydım bu dizi bana hiç iyi gelmezdi. Depresyona sokardı yeminle. 

Gerçekten company ıvır zıvırlarıyla dalga geçmeleriyle çok eğlendim :D Bir de şu bir esiri özgür olduğuna inandırırsan gibi bir şey dedi ya scary ablamız o da güzeldi. NE DEDİ NİYE HATIRLAMIYORUM

SONUÇ OLARAK GÜZEL DİZİ KAFANIZ EL VERİYORSA İZLEYEBİLİRSİNİZ

AMA SONRA BEN NİYE GÜNÜMÜN 10 SAATİNİ BU ELEMAN GİBİ ZİYAN EDİYORUM DİYE AĞLAMAK SİZİN ELİNİZDE

Stoacı şerefsizlerden Epictetus'un da dediği gibi